color pencils out of the box

q(1) = 1 
n برای اعداد زوج q(n /2) = q(n)
n برای اعداد فرد q(n) = q(3*n +1)

Why does it always become 1 ? 

تغییر کاربری :)

Pi seems to be simply the relation between the perimeter and the radius of a circle; however, it is far more than that. It is a series of numbers that never ends. It hasn’t got any pattern, and every kind of possible combination of numbers can be found inside it — your age, your date of birth, your phone number, your security number, and even, when transformed into the alphabet, even the first thing you ever said can be found inside it. So, pi is something more than a simple equation that most people think.

Harold Fing

امروز بلاخره کتاب دنیای سوفی رو تموم کردم. بلاخره یه دید منطقی و جامع از فلسفه و روند تکامل ایده های فلسفی به دست اوردم هر چند ناچیز!
شاید خیلی از آدم ها فلسفه رو یک چیز خسته کننده و مسخره و بقول دوستان ما بی معنا در برابر پیشرفت های اخیر علمی میدونن ولی یک سوال آیا همه ما ها که تحصیلات اکادمیک خودمون رو تا یک سطجی داریم میگیم درس های کلاس اول ابتدایی چرت است؟ کمانکه برعکس هم هست. 
خیلی تا حالا کتابش رو خلاصه کردم و توضیح دادم ولی اینجا میخوام برداشت های فرامعنا خودم رو از این کتاب و اندک مطالعه ام راجب تاریخ فلسفه بگم 
اولین اصلی که یافتم تاریخ فلسفه نخوندن مثل بزرگ شدن بدون بچگی نکردنه!
یکی از جذاب ترین ایده هایی که ذوست داشتم حرف اقای هگل اعه این مفهون رو میرسونه که ما همه وارثا نیاکان ما هستیم و به صورت cumulative داریم جلو میریم و معنا شناسی اگزیستانسیالیسم هم برای من بسیار می توانست توجیه کننده بر خورد اطرافیانم و حتی خودم راجب نحوه پاسخ به پرسش های فلسفیشون برام بود. ورای این همه سخنانی که توی این کتاب بود به نظر شخصی من این دو تا نکته یکی از انگیزه بخش ترین دلایل مطالعه فلسفه است. 
این حرف و ایده ئولوژی اقای هگل باعث شد دقت بیشتری به این نکته بکتم که واقعا چی شد که خیلی چیز هایی که ما منطقی و بدهی میدونیم تبدیل به چه جیز های منطقی ای شد و به الگو تکامل تاریخ فلسفه و ورای اون نحوه اندیشیدن نخبگان هر دوره نسبت به مسائل روز اوت موقع چامعه شد. 
شاید اگر من نویسنده این کتاب بودم و بعذ از 20 سال میخواستم این کتاب رو وبرایش کنم فصل آحر رو راجب نوروساینس میذاشتم که تا حدود خوبی تحول هوش مصتوعی رو در جامعه امروزی هم حتی می تونه در بر بگیره. خوشحالم از این بابت که با خوندن این کتاب چای خودم رو پبدا کردم با ربط کار هایی که خودم دارم میکنم احساس می کنم منم در همین راستا دارم قدم بر مبدارم و شاید بعد از مرگم بتونم یک لوگوی گوچیک این مجسمه قول پیکر باشم. 
پی نوشت : خیلی ذوست دارم ربز به ربز این کتاب رو بررسی کنم از اخلاقیات کانت بگم تا تفکر شبه الهی اسپینوزا و دنیای مورد علاقه برکلی که در همه فیلم ها هست و خیلی جبز های دیگر شاید باز هم بنویسم ولی فعلا ایناینترو بود با اینکه پتانسبل لکچر دادن همه رو به ریز دارم ولی فعلا اینجا برای دل خودم خواستم حداقل اندکی از این کتال در قالب نوشته به یادگار بزارم :))

چرا اسم وبلاگ مداد رنگی های خارج از جعبه است؟
اینجا قراره به دنیای اطرافمون رنگ بدیم رنگ هایی که خیلی وقت ها فراموش میشن و یا فراموش شدن !
همه درگیر کار زندگی و پول در آوردن و درس و دانشگاه و... یه دنیا بدبختی هستیم که همش سیاه و سفید کردن زندگی ما رو ! 
برای این اسم وبلاگ مداد رنگی های خارج از باکسه چون به اصطلاح امروزی ها میخوایم با هم از ماتریکس خارج بشیم و با نگاه به موضوعات مختلف به دنیامون رنگ بدیم.

شاید براتون عجیب باشه تو زمونه ای که همه یا اینستاگرام میرند یا دارند توی توییتر تویت میزنند چرا من تصمیم گرفتم به رویکرد قدیمی وبلاگ نویسی برای به اشتراک گذاشتن دانسته هام روی بیارم:)
 یه جمله ای هست که میگن هر چیز قدیمیش خوبه ! واقعا قبول دارم.
بیاین با هم خارج از باکس شیم یه نگاهی به فضای اینستاگرام بکنید.(زمانی این موضوع رو بیشتر درک می کنید که مثل من یه مدت دی اکتیو کنید و دوباره برگردید.) آیا دیدن عکس قهوه همکلاسی هامون قراره چیزی به ما اضافه کنه؟ و یا اگر یک مساله اجتماعی رخ بده منم مثل بقیه بدون اینکه حتی موضوع را دقیق بدونم در حمایت در اون مساله پست و استوری کنم آیا واقعا نشون دادم که آدم مسئولیت پذیر در مسائل اجتماعی هستم؟! با خودمون فکر کنیم واقعا چند درصد پست ها و استوری هایی که توی اینستا میبینیم ارزش وقت گذاشتن دارند؟ نمی گم نباید عضو هیچ شبکه اجتماعی ای بود ولی از یه میزان بیشتر وقت گذاشتن در این محیط ها مفید نیست. توییتر رو که دیگه نگم براتون  (خب تو پرانتز بهتون بگم تا اینجا ضد تبلیغ بود.)
 حالا بررسیم به خوبی های وبلاگ نویسی :
مهم تر از همه زیاد نویسی توی وبلاگ مرسوم تره و من هم دوست ندارم خلاصه بگم و سر و ته موضوع رو بزنم. 
به واسطه تهیه موضوعات دقیق علمی می خوام دلیلی بشه بیشتر رفرنس بیسد کار کنم و به مسائل مورد علاقه خارج از درس و کار و زندگی هم بپردازیم:)